Etapy wpadania w złość i zachowanie wynikające z tego stanu emocjonalnego:

Etapy powstawania złości:

Zachowanie człowieka będącego w stanie złości:

Etap pierwszy: chęć posiadania.

Pierwszy etap wpadania w złość dotyczy pragnień człowieka. Każdy ma marzenia i własne oczekiwania. Same w sobie nie zaprowadzą do szpitala dla umysłowo chorych, należy jednak pamiętać, aby coś tak dobrego nie uległo zniekształceniom i by nie stało się czymś niszczącym.

Etap drugi: frustracja z powodu nieotrzymania upragnionej rzeczy.

Ze wszystkich pragnień człowieka spełnia się jedynie ich niewielka część. Mądry człowiek jest w stanie zadowolić się z tego, co zdobędzie ciężką pracą lub dzięki łutowi szczęścia. Jednakże niektórzy będąc już przy tym etapie zaczynają reagować neurotycznie.

Etap trzeci: silniejsze stany emocjonalne.

Na tym etapie wpadania w złość, w zależności co można powiedzieć o własnej frustracji, można spowodować kilka rodzajów nerwic:
1.) Popadnięcie w depresję, spowodowane poczuciem bezwartościowości, wywołanym złym postępowaniem, ubolewania nad sobą z powodu frustracji oraz litości nad kimś innym. To trzy sposoby wpadania w przygnębienie, z powodu nieotrzymania, tego, czego się pragnie.
2.) Wywołanie złości z powodu lęku, który motywowany jest wiarą, w to, że ludzie lub wydarzenia mogą wyprowadzić z równowagi, bądź myśli, iż coś może okazać się trudnym lub niebezpiecznym. Obie formy strachu mogą stać się przyczyną zamknięcia w sobie nieśmiałości etc.
3.) Trzecią grupę reakcji emocjonalnych stanowią: furia, złość, nienawiść, zawziętość oraz mściwość. Odkrycia psychologii wykazują, iż to nie przykre sytuacje wywołują niepokój, lecz myślenie o nich. Myślenie pełne złości i agresji wskrzesza uczucie nienawiści w człowieku.

Etap czwarty: agresja z powodu nieotrzymania upragnionej rzeczy.

W tym etapie człowiek sam prowokuje wybuch złości. Zdrowe pragnienie, czegoś, czego się nie otrzymało, zmienia się w żądanie. Jeśli żądanie człowieka, będącego na tym etapie złości zostanie spełnione, wszystko powróci do normy. Kiedy tak się nie stanie w człowieku zapanuje myśl, że niespełnienie jego żądań spowoduje "zawalenie się świata". Wówczas doprowadzi to do oburzenia i złości.

Etap piąty: uznanie obcego człowieka za złego i wybuch nienawiści.

Na tym etapie złości pojawia się już pragnienie ukarania człowieka, który jest przyczyną stanu emocjonalnego. U człowiekap ozostającego na tym etapie powstawania złości pojawia się pogląd, który uznaje ludzi za złych od urodzenia.

Etap szósty: ukaranie winnego.

Ten etap nie pozostawia już drogi odwrotu. Człowiek żyjący na tym etapie złości musi ukarać tego, kto stał się jej przyczyną, co prowadzi zazwyczaj do nieodwracalnych zmian w życiu obojga ludzi.


Projekt wykonany pod kierunkiem nauczycieli Informatyki i Wychowania Fizycznego.